این بیابان جای ماندن نیست، دلگیرم حسین
جان زهرا مادرت برگرد، میمیرم حسین!

برنمیگردی نیا باشد ولی جان علی
پرکن آن گودال را دلشوره میگیرم حسین

گر بپرسی:

کِی بمیرم با چه ذکری در کجا؟

پاسخ آید:  
یا مُحَرّم ،یا حسین ، یا کربلا

الٰلّٰهُمَ اَرْزُقْنٰا زیّٰارة الْحُسَیْن

ملاقات با خدا 14

 شما همین الان هم اگه به خاطر یه موضوعی حسرت بخورید واقعاً جسمتون آب میشه. گوشت بدنتون آب میشه.

 "حسرت” یه عنصر روانی هست و روی جسم اثر میذاره….

ببین شما خدا رو داری. توی روحت خدا رو میخوای. میخوای که قدم برداری و به او برسی….

اگه “خلاف امر خدا” قدم برداری، بعد از مرگ که بیدارت میکنن #حسرت میخوری…

“این حسرت همون آتیش عذابه که از قبر شروع میشه و تا قیامت ادامه داره" 

 ایمان میاد و به تو میگه : تو بزرگترین خواسته ات اینه، بیا و خواسته های کوچولوت رو براش فدا کن….

 ایمان میاد و یه همچین خبری به ما میده.

 بعد که تسلیم شدیم میگیم خدایا باشه ! حالا کدوم یکی از خواستنی هامون رو قربانی کنیم؟؟

اینجا میرسیم به نقطه آغاز دینداری

 کسی که به این مرحله برسه ، قطعاً از #غفلت نجات پیدا کرده و اگه در همین مسیر ، #تلاش و کوشش کنه ، حتماً به #سعادت دنیا و آخرت دست پیدا میکنه.

خدایا به حق امیرالمومنین علی علیه السلام قبل از اینکه در عالمِ قبر بیدار بشیم و حسرت زندگی عاشقانه با خودت رو بخوریم،

ما رو بیدار بگردان……

پایان

قال رسول الله ( صلی الله علیه و آله): مَا اسْتَفَادَ امْرُؤٌ مُسْلِمٌ فَائِدَه بَعْدَ فَائِدَه الْإِسْلَامِ مِثْلَ أَخٍ يَسْتَفِيدُهُ فِي اللَّه‌ عزَّ و جلَّ (الأمالي (للطوسي)، النص، ص: 48)؛

تعبیر مهمی است ( حضرت می فرمایند :) هیچ انسانی ، هیچ مسلمانی پس از نعمت اسلام فايده بدست نمي آورد ، همچون برادري كه از او در راه خدا استفاده کند. مسأله رفاقت مسأله مهمی است ، خیلی ها در صراط مستقیم حرکت می کنند، بعد یک رفیقی پیدا می کنند که این رفیق دلش در صراط مستقیم نیست. این رفیق به تدریج تأثیر می گذارد در او. ما از قدیم توصیه می کردیم به جوانان وپدر و مادرها که مراقب باشند از گرفتن رفیق، واقعاً رفیق و معاشر در سرنوشت انسان تأثیر می گذارد.

حالا می فهمیم این مخصوص جوانها نیست، در ما پیر مرد ها هم تأثیر می گذارد. وقتی مرز دو تا کشور برجسته نبود، مشخص نبود ممکن است خود شما راه را گم کنید و بروید آن طرف مرز، خطوط مانع را باید نگه داشت. خیلی ها به خاطر رفیق خوب به بهشت می روند .

[ شرح حدیث از امام خامنه ای در مقدمه درس خارج 1396]

مقام معظم رهبری

سال 1369 سالی پر تلاطمی برای مردم ایران بود، در گرماگرم تابستان، روز 26 مرداد سال 1369 بالاخره جمهوری اسلامی ایران با سربلندی توانست رزمندگانی را که مجاهدانه از دین و شرف و خاک کشور دفاع کرده بودند و در دست دشمن اسیر شده بودند ، به وطن بازگرداند.

روز ۲۶ مرداد سال ۱۳۶۹، میهن اسلامی شاهد حضور اولین گروه آزادگان سرافرازی بود که پس از سال ها اسارت در زندان ها و اسارتگاه های رژیم بعث عراق، قدم به خاک پاک میهن اسلامی خود گذاشتند. ستاد رسیدگی به امور آزادگان که در ۲۲ مرداد ۶۹ تشکیل شده بود، تبادل حدود 50 هزار آزاده را با همین تعداد اسیر عراقی و با هماهنگی دستگاههای دیگر برعهده گرفت. با این تفاوت که اسرا آنها نظامی بودند و اسرای ما بیشتر بسیجی و غیرنظامی.

اسراى سرافراز ایرانى از چند نقطه مرزى با تشریفات وارد کشور شدند و نخستین واکنش آنان، بوسه بر خاک ایران و ریختن اشک شوق بود. زیارت مرقد مطهر حضرت امام خمینى(ره) و هم‏چنین بیعت با جانشین خلف وى حضرت آیت ‏الله خامنه ‏اى، از نخستین برنامه ‏ها و اقدامات مشترک آزادگان سرافراز ایرانى بود.

مباهله

درميان حوادث و رخدادهاي گوناگون تاريخ اسلام واقعه عظيم و باشكوه «مباهله» بى شك ويژگى ‌های خاص و منحصر به فردى دارد.

مباهله تجلی حقانيت اسلام و نمايان گر عظمت و برتری پيامبراكرم (صلى الله عليه وآله ) است. مباهله روز فرو ريختن صليب‌هاى طلايی و روز پيروزی علم و فرهنگ بر شمشير وجنگ می ‌باشد.

و پر واضح است كه در اين وا نفسای غربت اسلام رجوع به اين گنجينه پر افتخار چقدر مى تواند به حال پيروان راستين نبوی و شيعيان غيور علوی مفيد فايده باشد و چهره ی زيبا و پرمهر و متقن اسلام را بر همگان هويدا سازد.

با ترويج و تبليغ داستان مباهله مي‌توان از مظلوميت پيامبراسلام(صلی الله علیه و آله) دفاع كرد…
مى ‌توان اين سند محكم و برترين فضيلت قرآنى اميرالمؤمنين(صلوات الله علیه) را در برابر مخالفين تشيع علم كرد…
داستان مباهله چیست؟

 معناي لغوی و اصطلاحی مباهله:

مباهله آن است که دو نفر يا دو گروه پس از مناظره و استدلال در برابر يکديگر، چنانچه به نتيجه ای که مقبول طرفين باشد، نرسند، و هريک ادعای کتمان عمدی حق از سوی ديگری را داشته باشد، در اين مرحله دو طرف براي اثبات ادعای خود مسئله را به خدا واگذار می کنند و هريک از خدا می خواهد که اگر ديگری در ادعای خود عمداً دروغ می گويد و حق را دانسته، کتمان می کند، فوراً عذاب را بر او نازل کند تا حق روشن شود و چنان چه اشاره شد، اين آيين در پيش از اسلام نيز در ميان اعراب و ساير اقوام رايج و شايع بوده است.
در چنين برنامه ای که يک دستورالهي است خداوند فوراً پاسخ مي دهد تا حجّت را بر مردم تمام نمايد. چنان که در روزگار پيامبران پيشين نيز اين مسئله بارها اتفاق افتاده بود. امّا در تاريخ 23 ساله رسالت پيامبرخاتم (صلی الله علیه و آله) تنها يک باراتفاق افتاد و آن با مسيحيان نجران و درسال دهم هجری بود.

آیه مباهله
آیه مباهله آیه ۶۱ سوره آل عمران است که اشاره به واقعه مباهله دارد:

فَمَنْ حَاجَّكَ فِیهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَ أَبْنَاءَكُمْ وَ نِسَاءَنَا وَ نِسَاءَكُمْ وَ أَنفُسَنَا وَ أَنفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَل‌لَّعْنَتَ اللَّـهِ عَلَی الْكَاذِبِینَ ﴿۶۱﴾
بنابراین، پس از فرارسیدن علم [وحی] به تو، هر کس درباره او [حضرت عیسی(علیه السلام)]، با تو به چالش برخیزد، به او بگو: بیایید تا فرزندانمان و فرزندانتان، و زنانمان و زنانتان، و جان‌هایمان و جان‌هایتان را فراخوانیم، آنگاه (به درگاه خداوند) زاری [تضرّع] کنیم تا لعنت خداوند را بر دروغگویان نهیم.

واقعه مباهله با نامه پیامبر(صلی الله علیه وآله) به مسیحیان نجران و دعوت آنان به اسلام شروع شد و در نهایت با عقب‌نشستن نجرانیان و ایمان‌آوردن عده‌ای از آنان پایان یافت.

 حاضرشدن افراد و گفتگوها

 بامداد روز مباهله، حضرت رسول(صلی الله علیه وآله) به خانه حضرت امیرالمؤمنین(علیه السلام) آمد. دست امام حسن(علیه السلام) را گرفته و امام حسین(علیه السلام)را در آغوش گرفت، و به همراه حضرت علی(علیه السلام) و حضرت فاطمه(سلام الله علیها) برای مباهله، از مدینه بیرون آمد. چون نصارا آنان را دیدند، ابوحارثه پرسید که این‌ها کیستند که با او همراهند؟ پاسخ شنید:
آن که پیش روی اوست، پسر عموی او و شوهر دخترش و محبوب‌ترین خلق نزد اوست؛ آن دو طفل، فرزندان اویند از دخترش؛ و آن زن، فاطمه دختر اوست که عزیزترین خلق، نزد اوست.
پیامبر(صلی الله علیه و آله) برای مباهله، به دو زانو نشست. سید و عاقب، پسران خود را برای مباهله برداشتند. ابوحارثه گفت: به خدا سوگند چنان نشسته است که پیغمبران برای مباهله می‌نشستند، و سپس برگشت. سید گفت: کجا می‌روی؟ گفت: اگر محمد بر حق نبود چنین بر مباهله جرأت نمی‌کرد و اگر با ما مباهله کند پیش از آنکه سال بر ما بگذرد، یک نصرانی بر روی زمین نخواهد ماند.

 در روایتی دیگر آمده است که وی گفت: من صورت‌هایی را می‌بینم که اگر از خدا درخواست کنند کوهی را از جای خود بركَنَد، هر آینه کنده خواهد شد. پس مباهله مکنید که هلاک می‌شوید و یک نصرانی بر روی زمین نخواهد ماند.
ادامه دارد…

 عقب ‌نشستن نجرانیان

سپس ابو حارثه نزد پیامبر آمد و گفت: ای ابوالقاسم! از مباهله با ما درگذر و با ما مصالحه کن بر چیزی که قدرت ادای آن را داشته باشیم. پس، حضرت با ایشان مصالحه نمود که هر سال، دو هزار حلّه بدهند که قیمت هر حلّه چهل درهم باشد، و نیز اگر جنگی با یمن روی دهد، سی زره، سی نیزه و سی اسب را به مسلمانان، عاریه دهند، و پیامبر صلی الله علیه و آله ضامن برگرداندن این ابزار خواهد بود. پس از نوشته ‌شدن صلح نامه آنان برگشتند.
پیامبر صلی الله علیه و آله بعدها فرمود: سوگند به آن خداوندی که جانم در قبضه قدرت اوست،که هلاکت اهل نجران نزدیک شده بود و اگر با من مباهله می‌کردند هر آینه همگی به میمون و خوک مسخ می‌شدند و هر آینه تمام این وادی برایشان آتش می‌شد و می‌سوختند و حق تعالی جمیع اهل نجران را نابود می‌کرد و حتی پرنده بر سر درختان ایشان نمی‌ماند و همه نصاری پیش از سال می‌مردند.1
پس از برگشتن نصارا به نجران طولی نکشید که سید و عاقب، با آوردن هدایایی، نزد پیامبر صلی الله علیه و آله آمده، مسلمان شدند.2

?1) قمی، منتهی الآمال، ۱۳۷۴ش، ج۱، ص۱۸۲-۱۸۴؛ مفید، الارشاد، ۱۴۱۳ق، ج۱، ص۱۶۶-۱۷۱
?2) الطبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ۱۴۱۵، ج۲، ص۳۱۰

?کسی که صلوات بر من را فراموش کند
راه بهشت را گم کرده است.

?آثار و برکات صلوات ص97

#میثم_تمار

22 ذی الحجه میثم تمار علیه السلام همانطوری که امیرالمومنین علیه السلام به او وعهده داده بودند، به خاطر عشق به مولای متقیان و نشر فضائل آن حضرت در عصر خفقان حکومت ابن زیاد بر کوفه به دستور وی به شهادت رسید.

جناب میثم تمّار به فرموده امیرالمومنین علیه السلام ایرانی الاصل و فرزند غلام زنی از قبیله بنی اسد بود که توسط آن حضرت خریداری و آزاد شد.

وی از این جهت به میثم تمار معروف شد که شغل خرما فروشی به معنی تمار داشت.

میثم پس از آن امیرالمومنین علیه السلام را رها ننمود و آن حضرت علومی از مکنونات هستی را به وی آموخته و دریچه قلبش را به روی معارف علوی گشوده و جان تشنه‏اش را از چشمه زلال علوم علوی سیراب کردند.

وی پس از شهادت امیرالومنین علیه السلام گاهی برای زیارت به مدینه می‏آمد، و جویای حال امام حسن و امام حسین علیهماالسلام می شد. مردم کوفه و مدینه نیز پذیرای سخنان میثم بودند و زبان حقگو و فضیلت‏گستر او، همواره در هرجا به نشر و بیان فضایل صدیق اکبر علی علیه السلام گویا بود، و با این روش با دشمنان آن حضرت که سعی در پنهان ساختن فضیلت های آن حضرت داشتند، مقابله می نمود.

میثم تمار در شهر کوفه به دستور ابن زیاد دستگیر شد و بر دهان او لجام زدند، تا نتواند به راحتی سخن گفته و فضائل اهل بیت علیهم السلام را بیان کند و او اولین کسی در اسلام است که وی لجام زدند.

عاقبت همانگونه که امیرالمومنین علیه السلام به جناب میثم تمار وعده داده بودند، به دستور والی کوفه «ابن زیاد» دست ها، پاها و زبانش را قطع کردند و کمی پیش تر از واقعه عاشورا در 22 ذی الحجه سال 60 هجری قمری وی را به شهادت رساندند.

حرم مطهر حضرت میثم تمار هم اکنون در نزدیکی مسجد کوفه واقع شده و زیارت گاه شیعیان و محبین اهل بیت علیهم السلام است.